اعتراف مي كنم

ويس مرا نمي شناسد

وهيچ شاعري برايم شعر نسروده

اما رامين من هستم

سبزتر از زادگاهم

نفس ام بوي شرجي دارد

 و دست هايم

 خاطره شالي را

از ياد نمي برد

 مرغ دريايي

تكرار آواز با گويش من

كه رامين من باشم و

ويس مرا نشناسد؟

شعر

پيشكش‌ِ روزی نيستم كه ببينم

به من حق بدهید

نگران باشم

برای روایتی دیگر از "جنگ و صلح"

و اینکه آژانسها اتمی شوند

بی قاعده القاعده باشد

 وایدز عادت

بگذارید

برای سفرهای نرفته

اشک های نریخته

فاتحه نخوانده

و همه زلزله های نیامده

برای روز تولدم

که فراموشش می کنم هربار

کمی نگران باشم.