چند روزی از اهواز دور بودم . مدتی بود که یه دلشوره و دلتنگی غریبی به جونم افتاده بود و اذیتم می کرد بی خبری از حال و روز پدر, نا خوش احوالی مادر, نمی دونم خستگی کار  و گرما و وووو دست به دست هم داد و ما رو کشوند به انزلی ... آخ انزلی

رفتم.  بی خبر بی خبررفتم . شاید یکسالی می شد از آخرین باری که به انزلی رفته بودم

آره حدودا 14 ماه!

سه روز و نصفی وقت داشتم اما تو این مدت کم تونستم خیلی کارها انجام بدم و خیلی ها رو که دوست داشتم زیارت کنم ببینم .

نمیدونم چرا هروقت می رم انزلی وقتی تو خیابون هاش یا تو بلوار(پارک ساحلی انزلی) قدم میزنم فکر میکنم این اخرین باری که میام اینجا یه حس نوستالوژیک و غمگنانه ای بهم دست میده ... بگذریم حالا که برگشتم کمی احساس آرامش می کنم یعنی احساس خوبی دارم پر انرژی و سرخوش!

 

من  نهايت آرزو هستم     بودم

 

شراب ناب مي شدم

در خم خانه زمان

-                    نهايت آرزوي تاكـ –

شايد

اندكي زود

به بازار آمدم .

                         

 

                               رامین صیاد حقیقی

                              شهریور 86 -اهواز

نوشته شده در 22 Sep 2007ساعت 11:11 AM توسط رامین صیاد حقیقی | |