این غزل واره شب فاجعه بم سروده شد تنها چیزی که به خاطر دارم اینه که اون شب صحنه های دلخراش زلزله رودبار
برام دوباره زنده شد و این سطر ها رو به گویش گیلکی سرودم. تجربه نا خواسته ایی بود ! و اگر کم و کاستی داره
شاعران و غزل سرایان بزرگوار به بزرگی خودشان می بخشند.
می دیلَ آتش بیگیت داغ گیلان تازَه بو گیل جیر بیشه ِ می دیل یاد ِ گیلان تازَه بو
(دلم از یاد آوری داغ زلزله گیلان آتش گرفته/ به زیر خاک بره این دل من که یاد گیلان براش تازه شده)
وختی ایجگره* کشم زیرو بم به می صدا چی بگم بلا می سر آخ ِ بم ویرانه بو
( وقتی فریاد می زنم صدام زیر و بم میشه/ چه بگویم عزیز دلم آخر بم ویران شده)
مرا وا بدن بوشو نخوایم کی صوب بیبه نتانم باز بید ینم سواره پیاده بو
(مرا به حال خودم رها کن نمیخواهم صبح طلوع کند/نمیتوانم باز بیچارگی کسی را ببینم)
هرجا یا چووم دووانم اَ روزان غم دینمه از شومال تا به جونوب می ایران شبانه بو
(این روزها به هر جا که نگاه میکنم غم میبینم/ از شمال تا جنوب کشور ایران سیاهوش شده)
گویَد آدینه* روز می ایمام قیام کونه آخ ِ پس چره ِ فقط ایتا جا قیام بو بو؟
(می گویند امام زمان عج روز جمعه قیام میکند/ پس چرا فقط در یک جا(بم) قیامت شده)
خودا ایمتحان کونه اَتویی خو بنده یا واسی دس به دس فادیم بم غم بهانه بو
(خدا اینگونه بنده های خودش را امتحان میکند/ باید به بهانه بم دست به دست یکدیگر بدهیم)
بیا عبرت فاگیریم اَمی خانه چاکونیم قبر نیبه اَمی جیگا بلکه آشیانه بو
(بیایید عبرت بگیریم و خانه هایمان را از نو بسازیم/ تا خونه هامون قبرمون نشه و آشیانه مون باشه)
اهواز
6 دیماه - 8۲
*ایجگره : فریاد و فغان که از سوز دل برآید
* زلزله بم روز جمعه 5 دیماه سال ۱۳۸۲ اتفاق افتاد
